پاییزانه ی شهر مسکین

 ما مردمان عصر دلسردی , بویی از عشق نبرده ایم

 هرگاه تنمان با بوی علف آشنا بود و گوشمان آوای بلبکان سحرگاهی را میشناخت

هرزمان که صدایمان آهوان بیشه را فراری نمیداد و پرستوهای بهاره بر شانمان لانه داشتند

شاید آنروز عشق مهمانمان باشد

شاید ...

/ 1 نظر / 23 بازدید
دل نوشته های زیبا

آن ﮐﺲ ﮐﻪ ﺗﺮا ﻧﻘﺶ ﮐﻨﺪ او ﺗﻨﻬﺎ..ﺗﻨﻬﺎ ﻧﮕﺬاردت ﻣﯿﺎن ﺳﻮدا..در ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﻮ ﯾﻌﻨﯽ دل ﺗﻮ..ﺑﺮ روﯾﺎﻧﺪ دو ﺻﺪ ﺣﺮﯾﻒ زﯾﺒﺎ..آن ﻟﻌﻞ ﺳﺨﻦ ﮐﻪ ﺟﺎن دﻫﺪ ﻣﺮﺟﺎن را..ﺑﯽرﻧﮓ ﭼﻪ رﻧﮓ ﺑﺨﺸﺪ او ﻣﺮﺟﺎن را..ﻣﺎﯾﻪ ﺑﺨﺸﺪ ﻣﺸﻌﻠﻪٔ اﯾﻤﺎن ...را..ﺑﺴﯿﺎر ﺑﮕﻔﺘﯿﻢ و ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ آن را..ﻣﻮﻻﻧﺎ